دلخشور

«نمایشگاه»تاکه مردم پول خود ریزند اندر چاه ،آهمی شود برپا به شهر ما نمایشگاه، آهگاه دانشگاه و گاهی هم به ورزشگاه هاباز می گردد نمایشگاه، هر شش ماه، آهبا هزار امّید می آیند از نزدیک و دورفی المثل از نایبند و هودر و جوخواه،آهتا تپاند جنس های بنجل چینی به خلقگفته کاسب از ته دل ذکر بسم الله، آهای که می گردی پی اجناس خوب و بادواماشتباهی آمدی برگرد ازین درگاه، آههرچه جنس بُنجلی مانده به انبار همهآب خواهد شد دراین گرمیِ بنجلگاه،آهدست خالی بر نمی گردد ازین بازار کسهیچ اگر نستانده دارد بادکنک همراه، آهمی بَرد من را ازین غرفه به آن غرفه ،عیالمیکشد هی کارت،من هم میکشم هی آه،آهمسلم یوسفی، اسفند94 دلخشور...

«نفرین» مسلم یوسفیالهی هرکه حق ما،بخورده و اَوِ بِروشچراغ گردسوزطبس،بفته به یَ شَوِبِروشالهی قبض برق و اَو بِیه براش پنج ملیونبرگ جریمه هم بیه اَندزه ی دو کامیونالهی یَ دَورِ بِره با اشتر اسد زنهرَم کُنه و بشندزه وَر همه جاش لقد زنهالهی وَختِ وام خواس،بانکیا مسخره ش کُنَنیک دو سه ماه بِشدَوَنَن،مثل ما بیچره ش کننالهی دادِ دل او، تا خودِ مرّیخ بِرهسیخِگَهَیِ خرما،به دستش تا بیخ برهالهی که پدرزنش، دوبّره هم دَماد رَنهَفشتا دختر بِیَرَن،باجناقاش زیاد رَنالهی آه دل مَ بِشگره_تاثیر کنه_ده سَعَت تِ آسانسور بیمارستان گیر کنهالهی هر که حق ما،بخورده مار بِشکِنهبِیَن که آمپولش زنن،وسط کار بشکنها دلخشور...